Wereldwijde liquiditeitsval

liquidity-trap
Afgelopen april had de Financial Times een helder en overzichtelijk artikel over de huidige mondiale monetaire politiek; over quantitative easing, deflatie, negatieve rente, Verkeersvergelijking van Fisher, geldkringloop en de liquiditeitsval. “The global liquidity trap turns more treacherous”

Nu bijna alle centrale banken een monetair beleid volgen van quantitive easing en lage tot negatieve rentes lijkt het erop dat de wereld in de liquiditeitsval is gelopen. Negatieve rente bevordert deflatie, sterkere munt en zwakkere groei, precies het omgekeerde van wat de beleidsmakers willen. Het plaatje hierboven toont de liquiditeitsval. Toe- of afname van het geldaanbod bij een rente van X heeft geen effect meer op de rentestand omdat alle kapitaalbezitters denken dat de benedengrens bereikt is. Alle toename of afname van geldaanbod verdwijnt naar renteloze rekeningen. Omdat de rentestand niet wijzigt verandert de effectieve vraag ook niet. Zodoende is het monetaire beleid ineffectief.

Normaal leiden lagere rentestanden tot:
– spaarders die ontsparen en meer gaan besteden
– kapaitaalverschaffers die hun kapitaal in meer risicovolle zaken investeren
– goedkopere leningen voor bedrijven en gezinnen
– een minder gevraagde munt op de kapitaalmarkten, dus een zwakkere munt die de export stimuleert
Maar als de rente negatief wordt, toont de recente geschiedenis, dan daalt de circulatiesnelheid van het geld (de V van MV = PT daalt) waardoor bij gelijkblijvende productie de prijzen zullen dalen. In andere woorden het bevordert de deflatie.
Beleidsmakers pompen geld in de conjunctuur om de groei te stimuleren maar omdat de prijzen dalen stellen consumenten hun aankopen uit, dalende consumptie en verder dalende groei.
Het artikel besluit met de conclusie dat het mondiale monetaire beleid de conjunctuur aanpakt en om structurele problemen op te lossen.

Dit bericht is geplaatst in Goede Tijden SLechte Tijden, Ruilen over de tijd met de tags , , , , . Bookmark de permalink.