de krekel en de mieren


Deze fabel van de krekel (de sprinkhaan) en de mieren van Walt Disney begint met: “the Good Book says ‘The Lord provides,’ there’s food on every tree. I see no reason to worry and work. No sir, not me! Oh, The World Owes Us a Livin’. Oh, The World Owes Us a Livin’. You should soil your Sunday pants, like those other foolish ants. Come on, let’s play and sing and dance!”

De krekel leeft in de tijd van vóór het privaat eigendom en vóór de vooruitziende mensheid; hij leeft bij de dag en het moment. Sommige pygmeeënstammen in Kameroen leven nog in zo’n paradijselijke staat. In de vochtige tropen daar is voldoende eten; daar pluk je gewoon een banaan uit de boom. Een latere mensheid leert voorraden aanleggen en daarmee vooruitzien en plannen. Een techniek waarmee de meer koude werelddelen bevolkt kunnen worden. Weer later ontwikkelt zich privaat eigendom, o.a. gebaseerd op arbeid; de nijvere mier als beeld van bijv. het oude Egyptische rijk waar het volk werkte en de Farao en de priesters het land verdeelden, de arbeid verdeelden en de voorraden beheerden.
De winter komt en de krekel verhongert en vriest bijna dood. Hij wordt in het mierennest opgelapt. en zegt “Oh madam queen, wisest of ants. Don’t throw me out. Please, give me a chance”. She just told him “With ants, just those who work may stay, so take your fiddle… de krekel wil al vertrekken.. and play!
Het liedje van de krekel is nu veranderd: “I owe the world a living! I owe the world a living! I’ve been a fool the whole year long and now I’m singing a different song! You were right and I was wrong!”

is zo’n leven ook mogelijk; voldoende bananen om je heeen om te , loopt uiteindelijk goed af; de oudste versie die we kennen, van Aesopus, loopt minder goed af voor de krekel; hij sterft in de winter terwijl de mieren de winter overleven.

Gebruik van Aesopus fabel in de economie:
Noorse aardoliefonds vs Dutch disease; feesten op de aardgas- en oliebaten wat Nederland en Canada doen.
Discussie of de rijke mier zwaar belast moet worden om de krekel te voeden in de winter.
Jim Quin over de arme hardwerkende mier die belast wordt om de luie krekel te voeden
– arbeidsethos; de krekel klaagt dat zijn werk is om te zingen en te musiceren, maar dat niemand hem dat beloont.
– YOLO; you only live once ten faveure van de dansende krekel; we moeten allemaal eens sterven.
– de krekel wordt gered door de mol in de versie van Janosch
Filosofisch; leef je in het verleden, de toekomst(de mieren) of het eeuwig nu (de krekel)?
– Het nijvere China vs de luie VS; de lering van Martin Wolf in de Financial Times van 10 oktober 2010 is “leen nooit iets uit aan krekels”.

Dit bericht is geplaatst in Geen categorie, Ruilen over de tijd met de tags , , , , , , . Bookmark de permalink.